Gevoelens

Ja, elk gevoel mag er zijn, ook boos. Het gaat erom wat we ermee doen: slaan, schoppen of met dingen gooien mag niet, want daarmee kun je iemand pijn doen.

Huilen is een manier waarop je lichaam een groot gevoel laat zien, zoals verdriet, angst of boosheid. Iedereen huilt weleens, volwassenen ook, en het kan je helpen om je beter te voelen.

Dicht bij een volwassene zijn die je vertrouwt, helpt het meest: een hand vasthouden, om een knuffel vragen of vertellen waar je bang voor bent. Een knuffelbeer en rustig ademen kunnen ook helpen.

Adem een paar keer langzaam in door je neus en uit door je mond. Je kunt ook tot vijf tellen, even uitrusten op een rustig plekje of tekenen hoe je je voelt.

Kijk naar het gezicht en het lichaam: de ogen, de wenkbrauwen en de mond vertellen veel. Weet je het niet zeker? Dan kun je het gewoon vragen: hoe voel jij je?

Ja. Je kunt blij zijn en tegelijk een beetje bang, bijvoorbeeld op je eerste dag op een nieuwe school.

Gevoelens zitten ook in je lichaam. Je gezicht kan warm worden als je boos bent, en je kunt vlinders in je buik hebben als je zenuwachtig bent.

Nee. Gevoelens komen en gaan, zoals wolken in de lucht. Een verdrietig of boos gevoel wordt weer kleiner, en een volwassene kan je helpen terwijl je wacht.

Nieuwe mensen en nieuwe plekken kunnen groot en spannend voelen. Verlegen zijn mag, en meestal wordt het makkelijker als je ze beter leert kennen.

Ja. Volwassenen zijn ook blij, verdrietig, boos en bang, net als kinderen. Ook zij moeten soms weer rustig worden.

Benoem het gevoel dat je ziet: je bent boos omdat je toren is omgevallen. Zo krijgt je kind er een woord voor, en merkt het dat je over gevoelens kunt praten.

Blijf rustig en zeg duidelijk dat slaan pijn doet en niet mag, terwijl je laat merken dat je nog steeds om je kind geeft. Help je kind daarna een andere manier te vinden, zoals ademen, buiten stampen of praten.