Tellen tot 20

Elk getal van 11 tot 19 is één tiental en nog een paar losse: 14 is 10 en nog 4. In de Verenigde Staten is dat een doel voor de kindergarten en de eerste stap naar tientallen en eenheden.

Hun namen klinken niet als tien en één of tien en twee, dus kinderen horen de tien er niet in. Vanaf dertien is het -tien aan het eind een hint dat er een tien in zit.

De 1 staat voor één volle tien en de 6 voor zes erbij. In het woord zestien hoor je de zes eerst, dus sommige kinderen schrijven 61. Dat is een veelgemaakte fout die met oefenen verdwijnt.

Een tienveld is een vak met twee rijen van vijf plekken. Is het vol, dan zijn het er tien, en dat zie je zonder opnieuw te tellen. Het spel gebruikt twee tienvelden voor getallen tot 20.

Doortellen is beginnen bij een getal dat je al weet, in plaats van bij één. Als het eerste tienveld tien laat zien, kan je kind voor de volgende stippen elf, twaalf, dertien zeggen.

In de Verenigde Staten vragen de doelen voor de kindergarten dat kinderen tot 100 tellen, per één en per tien. Ze tellen ook tot 20 dingen en schrijven de getallen van 0 tot 20.

Twintig dingen op een rij of in nette rijen zijn veel makkelijker te tellen dan twintig door elkaar. De eerste rij licht op als hij vol is, zodat je kind ziet dat er tien in één rij passen.

Eén meer is het volgende getal als je telt, en één minder is het getal ervoor. Op de getallenlijn in het spel is dat één steen vooruit of één steen terug.

Je slaat steeds een getal over: twee, vier, zes en zo verder tot twintig. De egel springt telkens over een steen, zodat kinderen het patroon zien en horen.

Ja. Uit langlopend onderzoek bleek dat jonge kinderen die op hun vingers telden later beter optelden, en kinderen stoppen er vanzelf mee als ze het niet meer nodig hebben. Tien vingers en een paar tenen maken prima een getal boven de tien.

Tel traptreden, stappen of auto's en ga door na tien. Laat tien zien met twee handen en voeg tenen of spulletjes toe, en zeg erbij: "tien en drie is dertien".